Annadanam అనేది భారతీయ సంస్కృతిలో అత్యంత పవిత్రమైన కార్యంగా పరిగణించబడుతుంది. తిరుపతికి చెందిన 70 ఏళ్ల గొర్లు నర్సియమ్మ జీవితం ఈ మాటను అక్షరాలా నిజం చేస్తోంది. దాదాపు 42 ఏళ్ల క్రితం ఉపాధి కోసం తిరుపతి నుంచి తూర్పుగోదావరి జిల్లాలోని తుని ప్రాంతానికి వలస వచ్చిన నర్సియమ్మ, తన జీవితంలో ఎన్నో ఆకలి బాధలను అనుభవించింది. నలుగురు బిడ్డలకు తల్లి అయినప్పటికీ, పరిస్థితులు అనుకూలించక దాదాపు నాలుగు దశాబ్దాల పాటు ఆమె యాచించి జీవనం సాగించారు. సమాజంలో అట్టడుగున ఉన్నా, తోటివారి ఆకలిని గుర్తించడంలో ఆమె చూపిన చొరవ నేడు అందరినీ ఆశ్చర్యానికి గురిచేస్తోంది. నాలుగేళ్ల క్రితం వరకు ఆమె వీధుల్లో తిరిగి యాచిస్తూ తన పొట్ట నింపుకునేవారు. కానీ, తన శేష జీవితాన్ని సమాజ సేవకు అంకితం చేయాలని ఆమె తీసుకున్న నిర్ణయం ఆమెను ఒక సామాన్య మహిళ నుండి ఒక గొప్ప మానవతావాదిగా మార్చింది.
Annadanam చేయాలనే సంకల్పం ఆమెకు ఒక్కరోజులో కలిగింది కాదు. తన తల్లి చెప్పిన మాటలను ఆమె ఎప్పుడూ గుర్తుంచుకునేవారు. ‘అన్ని దానాల్లోకెల్లా అన్నదానమే మిన్న’ అని ఆమె తల్లి చిన్నతనంలో చెప్పిన మాటలు ఆమె మనసులో బలంగా నాటుకుపోయాయి. యాచించడం ద్వారా తనకు లభించిన కొద్దిపాటి ఆదాయాన్ని పొదుపు చేసి, ఆ సంపదను ఆకలితో ఉన్నవారికి పంచాలని ఆమె నిర్ణయించుకున్నారు. ప్రస్తుత సమాజంలో కోట్లు ఉన్నవారు కూడా దానం చేయడానికి వెనుకాడే రోజుల్లో, తన వద్ద ఏమీ లేకపోయినా ఇతరులకు పెట్టాలనే ఆమె తపన నిజంగా ప్రశంసనీయం. ప్రస్తుతం ఆమె తుని పరిసర ప్రాంతాల్లోని దేవాలయాలలో జరిగే అన్నదాన కార్యక్రమాల కోసం క్రమం తప్పకుండా బియ్యం బస్తాలను విరాళంగా అందజేస్తున్నారు. ఇప్పటివరకు నాలుగు బియ్యం బస్తాలను ఆమె వివిధ ఆలయాలకు పంపిణీ చేసి తన ఉదారతను చాటుకున్నారు.
Annadanam గొప్పతనాన్ని చాటిచెప్పడానికి ఆమె కేవలం ఆహారానికే పరిమితం కాలేదు. తన సంపాదనలో కొంత భాగాన్ని భక్తి కార్యక్రమాలకు కూడా వినియోగిస్తున్నారు. ఒక శివాలయానికి దాదాపు 50 వేల రూపాయల వ్యయంతో వెండి త్రిశూలాన్ని చేయించే ప్రయత్నంలో ఆమె నిమగ్నమై ఉన్నారు. ఒక వృద్ధురాలు, అది కూడా యాచన ద్వారా వచ్చిన డబ్బును ఇలా ధార్మిక కార్యాలకు వెచ్చించడం అన్నది సామాన్యమైన విషయం కాదు. నర్సియమ్మ కథ చదువుతుంటే, సేవా భావానికి ఆస్తిపాస్తులతో సంబంధం లేదని, కేవలం మంచి మనసు ఉంటే సరిపోతుందని అర్థమవుతుంది. ఆమె చేస్తున్న ఈ సేవను చూసి స్థానిక ప్రజలు మరియు భక్తులు ముక్కున వేలేసుకుంటున్నారు. సమాజం ఆమెను గౌరవించే తీరులో ఇప్పుడు స్పష్టమైన మార్పు కనిపిస్తోంది.
తిరుపతికి చెందిన 70 ఏళ్ల గొర్లు నర్సియమ్మ జీవితం మానవత్వానికి మరియు నిస్వార్థ సేవకు ఒక అద్భుత నిదర్శనం. సుమారు 42 ఏళ్ల క్రితం బ్రతుకుదెరువు కోసం తుని ప్రాంతానికి వలస వచ్చిన ఆమె, దశాబ్దాల పాటు యాచిస్తూ జీవనం సాగించారు. సమాజంలో అత్యంత పేదరికంలో ఉన్నప్పటికీ, తన తల్లి నేర్పిన ‘అన్ని దానాల్లోకెల్లా అన్నదానమే మిన్న’ అనే సూత్రాన్ని ఆమె మర్చిపోలేదు. నాలుగేళ్ల క్రితం యాచించడం ఆపివేసి, తాను దాచుకున్న సొమ్మును సమాజ సేవకు అంకితం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
ప్రస్తుతం నర్సియమ్మ తన సంపాదనతో స్థానిక ఆలయాల్లో అన్నదానం Annadanam కోసం బియ్యం బస్తాలను విరాళంగా అందజేస్తున్నారు. కేవలం ఆకలి తీర్చడమే కాకుండా, ఆధ్యాత్మిక సేవా మార్గంలో పయనిస్తూ ఒక శివాలయానికి 50 వేల రూపాయల వ్యయంతో వెండి త్రిశూలాన్ని చేయించేందుకు సిద్ధమయ్యారు. ఒకప్పుడు ఇతరుల సహాయం కోసం చేతులు చాచిన ఆమె, నేడు వందలాది మంది ఆకలి తీర్చే దాతగా మారడం విశేషం. ఆస్తిపాస్తులు ఉన్నవారే దానం చేయగలరనే అపోహను నర్సియమ్మ పటాపంచలు చేశారు. కేవలం మంచి మనసు ఉంటే ఏ స్థితిలో ఉన్నవారైనా గొప్ప కార్యాలు చేయగలరని ఆమె నిరూపించారు. నర్సియమ్మ స్ఫూర్తిదాయక ప్రయాణం నేటి సమాజానికి, ముఖ్యంగా యువతకు ఒక గొప్ప పాఠం.
Annadanam ప్రాముఖ్యత గురించి మరిన్ని వివరాలను మీరు వికీపీడియా లో తెలుసుకోవచ్చు. అలాగే, ఆధ్యాత్మిక సేవలో అన్నదానం ఎలా ముఖ్యమైనదో తెలుసుకోవడానికి మా పాత కథనం సేవా మార్గం చదవండి. నర్సియమ్మ ప్రయాణం చూస్తుంటే, మానవత్వానికి కులమతాలు, పేదరిక ధనిక భేదాలు ఉండవని స్పష్టమవుతోంది. 70 ఏళ్ల వయస్సులో విశ్రాంతి తీసుకోవాల్సిన సమయంలో కూడా, ఆమె ఇతరుల ఆకలి తీర్చడం కోసం ఆలోచించడం అద్భుతం. తుని ప్రాంతంలోని దేవాలయాల కమిటీ సభ్యులు ఆమెను ఒక గొప్ప దాతగా గుర్తిస్తున్నారు. కేవలం డబ్బు ఇవ్వడమే కాకుండా, ఆ పనుల వెనుక ఆమె పడే తపన అందరినీ ఆకర్షిస్తోంది. ఆమె తల్లి నేర్పిన విలువలే నేడు ఆమెను నలుగురిలో గౌరవప్రదమైన స్థానంలో నిలబెట్టాయి.
Annadanam చేయడంలో ఉన్న ఆనందం మరే దానంలోనూ దొరకదని నర్సియమ్మ అంటారు. ఆకలితో ఉన్న వ్యక్తికి అన్నం పెడితే, వారు పొందే తృప్తి ఆ భగవంతుడికి చేరుతుందని ఆమె నమ్ముతారు. 42 ఏళ్ల వలస జీవితం, దశాబ్దాల యాచన ఆమెను మానసికంగా కుంగదీయలేదు, పైగా ఆమెలో పరోపకార గుణాన్ని పెంచాయి. ప్రస్తుతం ఆమె ఆరోగ్య పరిస్థితులు సహకరించకపోయినా, తన లక్ష్యం వైపు అడుగులు వేస్తూనే ఉన్నారు. వెండి త్రిశూలం సమర్పించడం ద్వారా శివుని పట్ల తనకున్న అచంచలమైన భక్తిని చాటుకోవాలనుకుంటున్నారు. ఈ నిస్వార్థ సేవ నేటి యువతకు ఒక గొప్ప పాఠం. మన దగ్గర ఉన్నదానిలోనే కొంత భాగాన్ని ఇతరులకు పంచడం వల్ల కలిగే సంతృప్తి వెలకట్టలేనిది. నర్సియమ్మ జీవితం ఒక సందేశం, ఒక స్ఫూర్తి మరియు ఒక గొప్ప చరిత్ర.
Annadanam నిర్వహించే ప్రతి ఒక్కరికీ నర్సియమ్మ ఒక మార్గదర్శిగా నిలుస్తున్నారు. ప్రభుత్వం మరియు స్వచ్ఛంద సంస్థలు ఇటువంటి వ్యక్తులను గుర్తించి గౌరవించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. యాచకురాలు అనే ముద్ర నుంచి దాత అనే స్థాయికి ఆమె ఎదిగిన తీరు నిజంగా సాహసోపేతం. ఈ వయస్సులో కూడా ఆమె చూపిస్తున్న ఉత్సాహం చూస్తుంటే, మనసు ఉంటే మార్గం ఉంటుందనే సామెత గుర్తుకు వస్తుంది. భవిష్యత్తులో మరిన్ని అన్నదాన కార్యక్రమాలకు మద్దతు ఇవ్వాలని, మరిన్ని ఆలయాలకు తన వంతు సహాయం చేయాలని ఆమె ఆకాంక్షిస్తున్నారు. నర్సియమ్మ వంటి వారు ఉన్నంత వరకు సమాజంలో మానవత్వం బతికే ఉంటుంది. ఆకలి లేని సమాజాన్ని నిర్మించడంలో తనదైన శైలిలో ఆమె చేస్తున్న ఈ కృషికి అందరూ సెల్యూట్ చేయాల్సిందే.
Author
