పార్వతీపురం_manyam జిల్లాలోని కొమరాడ మండలం కల్లికోట గ్రామంలో చోటు చేసుకున్న ఈ హృద్య సంఘటన పరిపూర్ణ ప్రేమకు, జీవితాంత పతివ్రత్యానికి ప్రతీకగా నిలిచింది. సీర పకీరునాయుడు(80), సీర పోలమ్మ(75) దంపతులు పరిచయం అయినప్పటి నుండి మితిమీరిన అన్యోన్యతతో, చీకటి వెలుగుల్లోనూ ఒకరి పేరే మరోకరిదిగా జీవనాన్ని సాగించారు. వృద్ధాప్యంలోనూ వారి మధ్య అపారమైన అనుబంధం కుదురుగా ఎప్పుడూ ఎన్నడూ కలిసే ఉండేదని స్థానికులు చెబుతున్నారు.
ఏడాదికేడాది ఆరోగ్యం క్షీణించే వయసులోకి వచ్చేసరికి, ఇటీవల పకీరునాయుడు తీవ్ర అనారోగ్యంతో ఆసుపత్రిలో చేరారు. వైద్యం చేసినా ఆరోగ్యం మెరుగుపడక, గురువారం మధ్యాహ్నానికి ఆయన మృతి చెందారు. భర్త శవాన్ని చూసిన భార్య పోలమ్మ యావజ్జీవమూ పంపిన అనుబంధాన్ని, పెళ్లి రోజున పలికిన ‘నాతిచరామి’ ప్రమాణాన్ని మరిచిపోలేక, తీవ్ర భావోద్వేగంతో కొద్ది సేపటికే మరణించింది. ఒక్కరోజులోనే ఇరువురు కన్నుమూత చెందడంతో కల్లికోట గ్రామం మొత్తం విషాదంలో మునిగిపోయింది.
ఈ విషాద సంఘటనపై ఊరిలోని ప్రతి ఒక్కరి మనసుచూసినా కన్నీటిని ఆపుకోలేకపోయారు. “దంపతులు కలిసినట్లే మృత్యులోకానికి కూడా వెళ్లారు,” అనే మాటలు ఊరి పెద్దలు, బంధువులు, పిల్లలు వల్ల ప్రక్కనేకి వెల్లిపోతున్నాయి. కలిసి జీవించడంలో కన్నీళ్లు ఉన్నా, కూడగానే చావడంలో మాత్రం వారి బంధానికి మరణం కూడా గీత దించలేదన్న భావన గ్రామస్థులందరిలో కనిపించింది.
ప్రతి దంపతికీ ఈ సంఘటన జీవితం మీద ప్రత్యేకమైన సందేశాన్ని అందించింది. జీవితాంతం ప్రేమతో, పరస్పర విశ్వాసంతో గడిపితే – చివరి నిమిషం వరకూ ఉనికికి మరణానికి మధ్య ప్రకృతి కూడా వారి బంధాన్ని అభిమానంగా ఆమోదిస్తుంది అన్నది లవలేశం. పకీరునాయుడు, పోలమ్మల జీవితానికి, మరణం సమయంలోనూ విడిపోకపోవడం, మన సంస్కృతిలోని పెళ్లి బంధానికి ఉన్న గొప్పతనాన్ని మరోసారి ప్రతీచింది.
ఇంతగా కలిసిమెలయిన ఈ జంట మరణాన్ని కూడా భాగస్వామ్యం చేసుకున్నారు. వారి పిల్లలు, కుటుంబ సభ్యులు పెద్దలు ఈ మరణాన్ని తట్టుకోలేక సంబంధిత గ్రామంలో తీవ్ర శోకాన్ని, వాతావరణంలో వేదనను చేరినట్లు పేర్కొన్నారు. ఈ ఘట్టం సంప్రదాయ జంటలు, పెళ్లి బంధం, భావోద్వేగానికీ మించిన శక్తి మరొకటి లేదనే స్పష్టం చేసింది. మానవజాతిలో ప్రేమకు, సోదరాభావానికి, సమర్పణకు, అనుబంధానికి ఇది ఒక దృఢమైన ఉదాహరణగా నిలిచిపోతోంది.
ఈ కదన క్షణాల్లో వారు తమ ప్రేమను మరోసారి ప్రపంచానికి చాటిచెప్పారు. ఇద్దరు కలసి చివరి శ్వాస తీసుకోవడం, వారి మధ్య ఉన్న పరస్పర ప్రేమ విలువను అనిర్వచనీయంగా నిలబెట్టింది. గ్రామస్థుల నుండి బంధువుల దాకా ఈ ఘటనను చూసి ప్రతి ఒక్కరూ, “రోజువారీ గడిపిన సంసారం ఎప్పుడు విడదీస్తుందో మరణానికే అప్పగించాలి,” అని జీవితంపై తటస్థంగా ఆలోచించక మధ్యకూడదు అన్న భావనను తీసుకొచ్చారు.