Labor Crisis అనేది నేడు వ్యవసాయ రంగాన్ని పట్టిపీడిస్తున్న అతిపెద్ద సమస్యగా మారింది. ప్రస్తుతం తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ఎక్కడ చూసినా సాగు పనులు ముమ్మరంగా సాగుతున్నా, అన్నదాతల ముఖాల్లో మాత్రం ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. ఏ ఇద్దరు రైతులు కలిసినా వారి యోగక్షేమాల కంటే మీ పొలంలో నాట్లు పూర్తయ్యాయా? అని పలకరించుకోవడమే కనిపిస్తోంది. దీనికి ప్రధాన కారణం కూలీలు దొరక్క నాట్లు వేసేందుకు అన్నదాతలు పడుతున్న ఇబ్బందులే. గడిచిన కొన్నేళ్లుగా ఈ Labor Crisis సమస్య తీవ్రతరమవుతోంది. గతంలో ఒడిశా, బెంగాల్ వంటి రాష్ట్రాల నుంచి పెద్ద ఎత్తున కూలీలు తరలివచ్చేవారు, కానీ ఈ ఏడాది వారి రాక గణనీయంగా తగ్గింది. ఫలితంగా సంక్రాంతి నాటికి పూర్తి కావాల్సిన నాట్లు నేటికీ సగం కూడా పూర్తి కాలేదు. మండపాకకు చెందిన శ్రీనివాసరావు వంటి సగటు రైతు కథనం వింటే పరిస్థితి ఎంత దారుణంగా ఉందో అర్థమవుతుంది. అయిదెకరాల్లో నాట్లు వేసేందుకు కూలీలు దొరక్క ఆయన గత నాలుగు రోజులుగా చుట్టుపక్కల గ్రామాలకు తిరుగుతున్నారు. గతేడాది ఎకరానికి మొత్తం ఖర్చులన్నీ కలిపి నాట్లు వేసేందుకు రూ.5 వేలు ఖర్చయితే, ఈ ఏడాది ఆ ఖర్చు మరో రూ.3 వేలు అదనంగా పెరిగి రూ.8 వేలకు చేరుకోవడం గమనార్హం.
ప్రస్తుతం జిల్లాల్లో రైతులు నిద్రలేస్తూనే కూలీల ఇళ్లకు పరుగులు పెడుతున్న పరిస్థితులు నెలకొన్నాయి. ఈ Labor Crisis కారణంగా కూలీల డిమాండ్ పెరిగి, వారు అడిగినంత ఇవ్వక తప్పని పరిస్థితి ఏర్పడింది. డిసెంబరు రెండో వారం నుంచే వరి నాట్లు ప్రారంభం కాగా, మూడో వారం నుంచి పనులు ముమ్మరం అయ్యాయి. అయితే క్షేత్రస్థాయిలో కూలీల లభ్యత లేకపోవడం వల్ల సాగు ఆలస్యమవుతోంది. గతంలో ఎకరం పొలంలో నాట్లు వేసేందుకు రూ.4 వేలు ఖర్చయ్యేది, కానీ ఇప్పుడు అది రూ.6 వేలకు పైగా చేరుకుంది. దీనికి ప్రధాన కారణం కూలి రేట్లు విపరీతంగా పెరగడమే. సాధారణంగా మహిళా కూలీలకు రోజుకు రూ.400 కూలి ఉండగా, ప్రస్తుతం నెలకొన్న Labor Crisis వల్ల పలు ప్రాంతాల్లో రూ.500 నుంచి రూ.600 వరకు డిమాండ్ చేస్తున్నారు. ఒక ఎకరానికి సుమారు 12 మంది కూలీలు అవసరం పడతారు, అంటే కేవలం నాట్ల కోసమే ఎకరానికి రూ.6 వేలకు పైగా వెచ్చించాల్సి వస్తోంది. ప్రస్తుతం బిహార్, మహారాష్ట్ర, ఉత్తరప్రదేశ్, పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రాల కూలీలు కొంతవరకు ఆదుకుంటున్నప్పటికీ, స్థానిక అవసరాలకు వారు ఏమాత్రం సరిపోవడం లేదు.
ఈ Labor Crisis కేవలం ఆర్థిక భారమే కాకుండా, పంట దిగుబడిపై కూడా తీవ్ర ప్రభావం చూపుతోంది. సరైన సమయంలో నాట్లు వేయకపోతే పంట కాలం మారుతుంది, తద్వారా తెగుళ్ల ఉధృతి పెరిగే అవకాశం ఉంది. జిల్లాలో దాళ్వా సాగు సుమారు 2.20 లక్షల ఎకరాల్లో జరుగుతోంది. ఇంత భారీ విస్తీర్ణంలో సాగు జరుగుతున్నప్పుడు యంత్రీకరణ అవసరమైనప్పటికీ, అన్ని ప్రాంతాల్లో యంత్రాలు అందుబాటులో లేవు. ప్రభుత్వాలు యంత్ర పరికరాలపై రాయితీలు ఇస్తున్నామని చెబుతున్నా, అవి క్షేత్రస్థాయిలో చిన్నకారు రైతులకు అందడం లేదు. ఫలితంగా రైతులు మళ్లీ మనుషులపైనే ఆధారపడాల్సి వస్తోంది. ఈ క్రమంలో ఏర్పడిన Labor Crisis రైతుల పాలిట శాపంగా మారింది. పొరుగు రాష్ట్రాల నుంచి వచ్చే కూలీలకు వసతి, భోజన సౌకర్యాలు కల్పించినా, వారు స్థానిక పరిస్థితులకు అలవాటు పడటానికి సమయం పడుతోంది.
రైతులు తమ పంటను కాపాడుకోవడానికి పడుతున్న తపన చూస్తుంటే గుండె తరుక్కుపోతుంది. ఒక్కో ఎకరానికి పెట్టుబడి అమాంతం పెరిగిపోవడంతో, చివరకు పండిన పంటకు గిట్టుబాటు ధర వస్తుందో లేదో అన్న భయం వారిని వెంటాడుతోంది. ఈ Labor Crisis ని అధిగమించాలంటే వ్యవసాయ రంగంలో సమూల మార్పులు రావాలని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు. డ్రమ్ సీడర్ పద్ధతి లేదా నేరుగా విత్తే పద్ధతులను ప్రోత్సహించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. అయినప్పటికీ సాంప్రదాయ నాట్లు వేసే పద్ధతిలోనే నాణ్యమైన దిగుబడి వస్తుందని నమ్మే రైతులు, కూలీల కోసం ఎదురుచూస్తూ కాలాన్ని గడుపుతున్నారు. పరిస్థితి ఇలాగే కొనసాగితే భవిష్యత్తులో వ్యవసాయం చేయడం సామాన్యుడికి అసాధ్యంగా మారుతుంది. ఈ Labor Crisis పరిష్కారానికి కూలీలకు ఉపాధి హామీ పథకాన్ని వ్యవసాయ పనులతో అనుసంధానం చేయాలని అనేక రైతు సంఘాలు కోరుతున్నాయి.
జిల్లా వ్యాప్తంగా సాగు పనులు వేగవంతం కావాలంటే కూలీల కొరత తీరాలి. కానీ ప్రస్తుతానికి ఇతర రాష్ట్రాల కూలీలు కూడా తక్కువ సంఖ్యలోనే వస్తుండటంతో, స్థానిక కూలీల ఇళ్ల ముందు రైతులు క్యూ కడుతున్నారు. అధిక ధరలు చెల్లించి, వాహనాల్లో కూలీలను తోలుకొచ్చినా వారు చేసే పని గంటలు తగ్గిపోవడం మరొక ఇబ్బందికరమైన అంశం. ఈ Labor Crisis వల్ల రైతులకు నిద్రలేని రాత్రులు గడుస్తున్నాయి. అప్పులు చేసి పెట్టుబడి పెడుతున్న అన్నదాతలకు, కూలీల కొరత రూపంలో మరో దెబ్బ తగులుతోంది. గత దశాబ్ద కాలంలో ఎన్నడూ లేని విధంగా ఈ ఏడాది కూలీల కొరత వేధిస్తోంది. కేంద్ర మరియు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు ఈ Labor Crisis పై ప్రత్యేక దృష్టి సారించి, వ్యవసాయ కూలీల లభ్యతను పెంచేలా చర్యలు తీసుకోవాలి. లేనిపక్షంలో సాగు విస్తీర్ణం తగ్గిపోయి ఆహార భద్రతకు ముప్పు వాటిల్లే ప్రమాదం ఉంది.
ముగింపుగా చూస్తే, వ్యవసాయం అనేది కేవలం విత్తనం వేయడం, నీరు పెట్టడం మాత్రమే కాదు; అది సరైన సమయంలో మానవ వనరుల సమన్వయంతో జరిగే ప్రక్రియ. ఈ ప్రక్రియలో Labor Crisis అనే అడ్డంకి ఏర్పడటం వల్ల వ్యవస్థ మొత్తం కుంటుపడుతోంది. రైతులకు అవసరమైన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని, తక్కువ ఖర్చుతో కూడిన యంత్రాలను అందుబాటులోకి తీసుకురావడమే దీనికి శాశ్వత పరిష్కారం. ఈ ఏడాది ఎదురైన ఈ చేదు అనుభవం నుంచి రైతులు మరియు ప్రభుత్వం పాఠాలు నేర్చుకోవాలి. సాగును లాభసాటిగా మార్చాలంటే కేవలం గిట్టుబాటు ధర ఉంటే సరిపోదు, ఉత్పత్తి ఖర్చులను తగ్గించే మార్గాలను కూడా అన్వేషించాలి. ఆ దిశగా అడుగులు పడితేనే రాబోయే రోజుల్లో Labor Crisis ను సమర్థవంతంగా ఎదుర్కోవచ్చు. అన్నదాత సుఖీభవ అన్న సూక్తి నిజం కావాలంటే, రైతన్న పడుతున్న ఈ కూలీల కష్టాలకు ముగింపు పలకాలి. వ్యవసాయాన్ని ఒక పండుగలా చేసుకోవాల్సిన సమయంలో, కూలీల కోసం ఊళ్లమ్మట తిరగాల్సి రావడం సమాజం ఆలోచించాల్సిన విషయం.
Author
