Paddy Tradition (ప్యాడీ ట్రెడిషన్). ఇది కేవలం ఒక వ్యవసాయ పద్ధతి కాదు, అనాదిగా వస్తున్న భారతీయ సంస్కృతిలో అంతర్భాగం. భారత దేశానికి రైతులు వెన్నెముక వంటివారు, వీరు వ్యవసాయాన్ని కేవలం ధనార్జన కోసం లేదా కుటుంబ పోషణ కోసం మాత్రమే కాకుండా, ఒక పవిత్రమైన ఆచారంగా, జీవన విధానంగా భావిస్తారు. ప్రతి రైతు ప్రకృతిని దైవంగా చూస్తాడు. సూర్యుడు, వాన, భూమి, పశువులు—ఇవన్నీ రైతు జీవితంలో దైవంతో సమానం. తను పండించిన తొలి పంటలో కొంత భాగాన్ని దేవుడికి, గ్రామ దేవతకు మొక్కుగా చెల్లించడం, తనతో కలిసి జీవిస్తున్న పక్షులకు, జంతువులకు ఆహారంగా అందించడం వారికి అనాదిగా వస్తున్న విద్య.
ధాన్యం పనల సంప్రదాయం (Paddy Tradition) అనేది ఈ గొప్ప నిస్వార్థ ప్రేమకు నిదర్శనం. తొలి వరి పంట ఇంటికి చేరిన వెంటనే, రైతులు ధాన్యం కంకులను జాగ్రత్తగా సేకరించి, వాటిని పవిత్రంగా శుభ్రం చేస్తారు. అనంతరం, ఆ కంకులను తమ కళాత్మకతను ప్రదర్శిస్తూ జడలుగా అల్లుతారు. ఈ జడలను క్రమపద్ధతిలో కుచ్చులుగా తయారు చేసి, వాటిని ఇంటి గుమ్మం ముందు, దేవాలయాల వద్ద మరియు సత్రాల వద్ద వేలాడదీస్తారు. ఇలా చేయడం వల్ల ఇంటికి శుభం కలుగుతుందని, లక్ష్మీ దేవి అనుగ్రహం ఉంటుందని పెద్దలు నమ్ముతారు. Paddy Tradition లో భాగమైన ఈ ధాన్యం కుచ్చులు, కేవలం అలంకరణ వస్తువులు మాత్రమే కాదు, అన్నపూర్ణ అమ్మవారి స్వరూపాలు. ఈ కుచ్చుల్లో ఉండే గింజలను పక్షులు ఆహారంగా తీసుకుంటాయి. ఈ ఆచారం ముఖ్య ఉద్దేశం అంతరించిపోతున్న పిచ్చుకల వంటి పక్షులకు ఆహారం అందించడం.
నేటి యాంత్రిక యుగంలో, పిచ్చుకలు (Sparrows) అంతరించిపోతున్న జాతుల్లో ఒకటిగా మారాయి. ఒకప్పుడు ఇంటి చుట్టూ, పెరట్లో కిచకిచమంటూ సందడి చేసే పిచ్చుకలు నేడు కరువయ్యాయి. పట్టణీకరణ (Urbanization), కాలుష్యం మరియు ఆధునిక భవన నిర్మాణాలు వాటి ఆవాసాలకు తీవ్ర ప్రమాదాన్ని కలిగించాయి. ఈ తరుణంలో, గ్రామీణ ప్రాంత రైతులు తమ పూర్వీకుల నుంచి వస్తున్న ఈ పద్ధతిని నిస్వార్థంగా కొనసాగిస్తున్నారు. పిచ్చుకలకు ఆహారం అందించడం ద్వారా వాటి సంరక్షణకు తమ వంతు కృషి చేస్తున్నారు.
ఆంధ్రప్రదేశ్లోని తణుకు రూరల్ మండలం వేల్పూరు వంటి అనేక గ్రామాల్లో, రైతులు వినాయకుని గుడి వద్ద లేదా గ్రామ దేవాలయాల వద్ద సార్వా పంటకు సంబంధించిన వరి పనలను వేలాడదీయడం ఇప్పటికీ మనం చూడవచ్చు. ఈ గొప్ప సంప్రదాయం (Paddy Tradition) గ్రామీణ సంస్కృతి యొక్క గొప్పతనాన్ని ప్రపంచానికి చాటి చెబుతుంది. ఈ ధాన్యం కుచ్చులు, రైతు చెమటకి ప్రతీకగా నిలవడమే కాక, భూమాత పట్ల రైతుల గౌరవాన్ని సూచిస్తాయి. భూమి పండిస్తేనే మనకు జీవనాధారం లభిస్తుందనే సత్యాన్ని ఈ ఆచారం ద్వారా పట్టణ వాసులకు తెలియజేయవచ్చు.
గత ఏడు వందల సంవత్సరాలుగా (700-Year-Old) కొనసాగుతున్న ఈ Paddy Tradition వెనుక ఉన్న మానవీయ కోణం చాలా గొప్పది. రైతు కేవలం తన కుటుంబం కోసం మాత్రమే కాదు, ప్రకృతిలో ఉన్న ప్రతి జీవి కోసం పండిస్తాడు. పక్షులు, జంతువులు కూడా ఆహారం పొందే హక్కును కలిగి ఉన్నాయని, తాను పండించిన పంటలో వాటికి భాగం ఇవ్వాలని నమ్మే గొప్ప తత్వజ్ఞానం రైతులో ఉంది. నేడు పర్యావరణ పరిరక్షణ, జీవవైవిధ్యం గురించి ప్రపంచమంతా చర్చిస్తున్న తరుణంలో, మన గ్రామీణ రైతులు తరతరాలుగా వీటిని తమ జీవితంలో భాగం చేసుకున్నారు.
ఈ ధాన్యం కుచ్చులు కేవలం పిచ్చుకలకే కాక, ఇతర చిన్న పక్షులు, కీటకాలకు కూడా ఆహారాన్ని అందిస్తాయి. ఎండాకాలంలో ఆహారం దొరకక ఇబ్బంది పడే పక్షులకు ఇవి గొప్ప వరంగా మారుతాయి. పట్టణీకరణ వేగంగా జరుగుతున్నప్పటికీ, గ్రామీణ రైతుల దృఢ సంకల్పం కారణంగా ఈ Paddy Tradition ఇంకా సజీవంగా ఉంది. ఈ ఆచారాన్ని కేవలం సాంప్రదాయంగా చూడకుండా, పర్యావరణ హితమైన అలవాటుగా, నిస్వార్థమైన చర్యగా గుర్తించాలి. నేటి యువత, పట్టణాల్లో నివసించే వారు కూడా ఈ గొప్ప సంస్కృతిని అర్థం చేసుకోవాలి, గౌరవించాలి.
ప్రతి ఇంటా, ప్రతి గుడిలో ఈ ధాన్యం కుచ్చులు వేలాడదీయడం అనేది, ఆ ప్రాంతం ఎంత సుభిక్షంగా ఉందో చెప్పే సూచిక. ధాన్యం రాశులు ఉన్న ఇంటిని దరిద్రం తాకదని మన పెద్దలు చెబుతారు. ఈ నమ్మకం వెనుక ఉన్న సత్యం ఏమిటంటే, ఇతరులకు పంచి పెట్టే గుణం ఉన్న చోట దైవం కొలువై ఉంటుంది. అందుకే రైతులు ఎప్పుడూ తమను తాము సేవకులుగా భావిస్తారు, భూమాతకు సేవ చేస్తూ, జీవులకు అన్నం పెడుతూ గడుపుతారు. తణుకు ప్రాంతంలో రైతులు తమ కళాత్మకతను ఉపయోగించి, ఈ పనలను అందంగా అల్లి, వాటిని ప్రజలకు కనువిందుగా మారుస్తున్నారు. ఈ కళాత్మక రూపాలు, ప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించి, ఈ Paddy Tradition గురించి తెలుసుకునేలా ప్రోత్సహిస్తున్నాయి. వ్యవసాయం కేవలం వ్యాపారం కాదు, ఇదొక జీవన ధర్మం, ఇదొక పూజ. ప్రతి ఏటా, పంట చేతికి వచ్చినప్పుడు, ఆ సంతోషాన్ని ప్రకృతితో, దేవుడితో, పక్షులతో పంచుకునే ఈ ఆచారం నిజంగా పవిత్రమైనది (Sacred).
ఈ Paddy Tradition ను కొనసాగించడం ద్వారా, మనం పిచ్చుకల వంటి చిన్న జీవులను కాపాడటమే కాక, మన సంస్కృతి యొక్క మూలాలను కూడా భద్రపరుస్తున్నాము. రైతుల యొక్క ఈ నిస్వార్థ చర్య సమాజానికి ఒక గొప్ప పాఠం. మన చుట్టూ ఉన్న పర్యావరణాన్ని, జీవరాశిని ప్రేమించమని, వాటిని గౌరవించమని ఈ సంప్రదాయం మనకు నేర్పుతుంది. యాంత్రిక జీవితంలో పడి, మనం కోల్పోతున్న మానవ సంబంధాలను, ప్రకృతితో మనకున్న అనుబంధాన్ని ఈ ధాన్యం పనలు ప్రతిబింబిస్తాయి. ప్రతి గ్రామంలోనూ, ఈ Paddy Tradition పట్ల అవగాహన పెంచడం, కొత్త తరాల వారికి దీని గొప్పతనాన్ని తెలియజేయడం మనందరి బాధ్యత.
కేవలం ఒక రైతుకు మాత్రమే కాకుండా, ఈ దేశంలో నివసించే ప్రతి పౌరుడికి ఈ ధాన్యం పనల సంప్రదాయం గురించి తెలిసి ఉండాలి. ఎందుకంటే, మన ఆహారం ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో, ఆ ఆహారాన్ని పండించిన వారు ప్రకృతికి ఎంత గౌరవం ఇస్తున్నారో మనకు తెలుస్తుంది. అందువల్ల, ఈ Paddy Tradition ని కాపాడుకోవడం అనేది మన సమాజానికి, భావి తరాలకు మనం అందించే గొప్ప వారసత్వం. ఇది భవిష్యత్తులో కూడా ఇలాగే నిరంతరంగా కొనసాగాలని, తద్వారా పిచ్చుకల కిచకిచలు మన ఇళ్ళ చుట్టూ ఎప్పుడూ వినిపించాలని ఆశిద్దాం. ఇది నిజంగా ప్రపంచంలోనే అత్యంత గొప్ప, నిస్వార్థమైన సంప్రదాయాల్లో ఒకటి. మనం ఈ ఆచారాన్ని అందరం కలిసి ప్రోత్సహించి, రక్షించుకోవాలి. భారతదేశంలో ఈ Paddy Tradition యొక్క ప్రాముఖ్యత అపారమైనది.
Author
